و علامت دروغگو اينست كه براى تأييد گفتار خود زياد سوگند ياد مىكند بدون آنكه كسى او را سوگند بدهد يا از او سوگند بخواهد و قسم نميخورد دروغگو مگر براى سه چيز . ( اول ) در آنچه كه ميداند مردم او را تصديق نميكنند . ( دوم ) براى تدليس و اشتباه اندازى مردم بدروغى كه گفته . ( سوم ) براى سخنان بيهوده‌اى كه بيان داشته قسم مىخورد كه او را پست نشمرند ، و راستگوئى سبب وسعت رزق و نعمت مىشود چنان كه فرمود . . . عليه السلام : الصحة و الصدق يجلبان الرزق ، صحت و خوبى عمل و راستگوئى سبب توسعهء رزق مىشود . و مرويست در تفسير آيه : أَ وَ مَنْ كانَ مَيْتاً فَأَحْيَيْناهُ وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كه مراد از « ميتا » مردهء ذهنست پس خداوند او را بنور ايمان و فراست زنده‌اش فرموده ، كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُماتِ لَيْسَ بِخارِجٍ مِنْها « 1 » كه مراد از آن كسيست كه در تاريكيهاى جهل و گمراهى كفر مانده باشد و نور ايمان و فراست را نداشته باشد كه بسبب آن از جهالت گمراهى برهد .

--> ( 1 ) . 122 - الانعام